پرده برداشتن از ویتامین C
ویتامین C نخستین بار در سال 1928 توسط زنت جیورجی استخراج شد، و از آن زمان تا به حال، مشهورترین و پذیرفته شده ترین شکل ویتامین C، آسکوربیک اســید بوده است. تمام حیوانات
به استثنای انسان، خوکچه هندی و یک نوع خفاش میوه خوار میتوانند ویتامین C مورد نیاز خودشان را تولید کنند. این عدم توانایـی در تولیـد ویتامین C، هایپوآسکور بمیا نامیده می شود، و در
میان جانوران، انسان ها از این نظر، دچار ضعف هستند. حیوانات دیگر خیلی بیشتر از چیزی که وزارت بهداشت کانادا، دوز توصیه شده روزانه (RDA) نامیده است، ویتامین C تولید میکنند.

مقدار واقعی ویتامین C که روزانه به آن نیاز داریم، برای مدتی مورد بحث قرار گرفته بود. همه ما داستان-های دریانوردانی که مبتلا به آسکوروی (بیماری ناشی از کمبود ویتامین C که در آن به
دلیل ساخته نشدن کلاژن، بسیاری از بافتهای بدن از جمله سطوح پوست دچار ترک و پارگی و خونریزی می شود) می شدند و مجبور بودند سفر خود را کوتاه کنند، به یاد می آوریم.
سفرهای دریایی که به مقاصد کشف و تجارت صورت می گرفت، به دلیل بروز این بیماری مرگبار، کوتاه می شد. تا زمانی که بریتانیایی ها کشف کردند با حمل مرکبات در سفرهای دریایی می توانند
از آسکوروی پیشگیری کنند، این روال ادامه داشت. بدون این منابع طبیعی ویتامین C آیا کریستف کلومب، می توانست آمریکا را کشف کند؟

مسائل بهداشتی امروز، بسیار پیچیده تر از آن است که بخواهیم بر روی کیفیت زندگی و طول عمر، متمرکز شویم. آقای جِی پاتریک، که فرد خبره ای در زمینه ویتامین C در ایالات متحده است، بر
اساس چندین مطالعه ای که برای کمیـته بهداشت جهانی صورت گرفته، به نتایج جالب توجهی در این مورد پی برده است. بر اساس این تحقیق، بیشتر جانورانی که ویـتامین C مورد نیاز خودشان را
تولید می کنند، حداقل 7 برابر زمان رسیدن به بلوغ خود عمر می کنند. برای مثال، 2 سال طول میکشد که یک سگ به بلوغ برسد و 7 برابر این زمان، یعنی 14 سال عمر می کند. انسان ها در 20
تا 25 سالگی به بلوغ میرسند. 7 برابر 20 می شود 140، و در صورتی که می توانستیم ویتامین C خودمان را تولید کنیم، می توانستیم تا این حد عمر کنیم.

اگر نگاهی به جدول بیندازیم متوجه می شویم که مقدار ویتامین C تولیدشده در بدن جانوران مختـلف، از میزان دوز توصیه شده روزانه (RDA) بسیار بیشتر است. سؤال ایـنجاست که چرا RDA
برای انسان، اینقدر کم توصیه شده است. پاسخ مستقیما با شکلی از ویتامین C که بیشتر با آن آشنا هستیم، یعنی آسکوربیک اسید، در ارتباط است. بر اساس مطالعات لینوس پائولینگ، آسکوربیک
اسید باعث می شود که pH بدن شما تا حدود 4.5-4 افت کند. این کمبود ویتامین C موجب ناراحتی کلیه ها و مثانه می شود، و نتیجه آن افزایـش تولید ادرار و از دسـت دادن مقادیر زیادی از مواد
معدنی باارزش مانند پتاسیم، کلسیم، منیزیم، منگنز و روی می شود، که نقش های حیاتی در بدن ایفا می کنند. «در نتیجه مصرف روزانه 10 گرم ویتامین C (به صورت آسکوربیک اسید) در برخی از
این داوطلبیـن سـالم، سوزش سر دل، نفخ، تهوع، و مخصـوصا اسهـال دیده شد و مجبور شدند که از مطالعـه کنار بکشند.» (سرطان و ویتامین C، اوین کامرون و لینوس پائولینگ).حدود 20 سال قبل،
محققین کشف کردند که حیواناتی که ویتامین C خودشان را تولید می کنند، اشـکال مختلفی از امـلاح آسکوربات را تولید می کنند که درنهایت به ویتامین C تبدیل میشود. این آسکوربات های معدنی،
املاح معدنی آسکوربیک اسید هستند و به شکل سدیم آسکوربات، کلسیم آسکوربات، منیزیم آسکوربات، روی آسکوربات، مولیبدن آسکوربات، کروم آسکوربات و منگنز آسکوربات، تولید می شود.
ثابت شده است که چنانچه ویتامین C به شـکل این املاح معدنی درآید، فراهمی زیسـتی بیشتری خواهد داشت در ایالت واشنگتن آمریکا، مطالعه ای ترتیب داد که در آن فراهمـی (میزان بیشتری از
ویتامین جذب می شود). در سال 1990، دکتر جاناتان رایت، از لابراتوار بالینی کنت مریدیان زیستی ویتامین C به فرم املاح آسکوربات را با ویتامین C به فرم آسکوربیک اسید، مقایسه نمود.
نتایج این تحقیق نشان داد که افرادی که ویتامین C به شکل املاح آسـکوربات دریافت کردند در مقایـسه با افرادی که ویتامین C به شکل آسکوربیک اسید دریافت نمودند، به مراتب سرعـت جـذب
بیشتری داشتند و تقریبا pH بدنشان هم تغییری پیدا نکرد.

با افزایش مصرف ویتامین C به شکل املاح آسکوربات، چه کلسیم آسکوربات باشد و چه ترکیبی از تمامـی املاح، مطمـئنا حداکثر بهره را از مصرف mg1000 ویتامین C خواهید برد. ویتامین C برای
سنتز کلاژن ضروری است؛ این پروتئین رشته ای با خاصیت ارتجـاعی که دارد، در بـافت ها به صـورت چسـب عمل کرده و موجب سالم ماندن پوست، ریه ها، عروق و دستگاه گوارش شود. ویتامین C
آنتی اکسیدانی است که از بدن در برابر رادیکالهای آزاد، آلودگی ها، مواد سرطان زا، فلزات سنگین و دیگر سموم، حفاظت می کند.
ویتامین C یک ضدویـروس قوی بوده که تا حـدی خواص ضد باکـتری هم دارد. بدون مقادیـر کافی ویتامیـن C، انرژی مورد نیاز در مغز، عضله یا هر سلول دیـگری، تأمین نمی شود. غدد فوق کلیـوی،
مقادیر زیادی ویتامین C دارند که برای تولیـد هورمون های استرسـی (مانند آدرنالین) ضروری است. ویتامیـن C در بسیاری از واکنـش های شیمیایـی در بدن نقش ایـفا می کند و بدون آن، زندگی
امکان پذیر نبود.

telegramfin tw face inst in

Copyright © 2015 Samabest Company